Küçük oğlumuz annesine geldi ve ona elindeki kâğıdı uzattı. Annesi ellerini önlüğüne kuruladıktan sonra kâğıdı okumaya başladı:
Çimleri biçtiğim için 5 lira Bu hafta odamı temizlediğim için 1 lira Alışverişe gittiğim için 50 kuruş Küçük kardeşime baktığım için 25 kuruş Çöpü döktüğüm için 1 lira İyi bir karne getirdiğim için 5 lira Bahçeyi temizlediğim için 2 lira Toplam borç: 14 lira 75 kuruş
Annesi umutla kendisini süzen oğlumuza baktı. Eline bir kalem aldı, kâğıdın arka yüzünü çevirdi ve şunları yazdı:
Seni dokuz ay karnımda taşıdım Bedava Hasta olduğunda başını bekledim, elimden geleni yaptım, senin için dua ettim Bedava Yıllar boyu değişik nedenlerle senin için gözyaşı döktüm Bedava Senin için geceler boyu kaygı duyup, uykusuz kaldım Bedava Oyuncaklarını topladım, yemeğini hazırladım, giysilerini yıkadım, ütüledim Bedava Ve oğlum bunların hepsini topladığın zaman gerçek sevginin bedelinin olmadığını görürsün, bedavadır çünkü. Oğlumuz annesinin yazdıkların okuyunca gözleri doldu. Annesine baktı ve “Anneciğim, seni seviyorum.” dedi. Sonra annesinin elinden kalemi aldı ve kâğıda büyük harflerle şunları yazdı: “HEPSİ ÖDENMİŞTİR.”